να λαμβάνουν πιστώσεις για τη χρήση χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος που παράγεται στην Ε.Ε. στα οχήματά τους. Η χρήση πιστώσεων χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος περιορίζεται έως 8 g CO2/km για τα αυτοκίνητα και έως 13 g CO2/km για τα βαν. Η πρόταση προβλέπει ότι ο αριθμός των πιστώσεων που θα εκδίδονται θα εξαρτάται από την εξοικονόμηση έντασης εκπομπών του χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος σε σύγκριση με μια βασική τιμή έντασης εκπομπών, καθώς και από την ποσότητα του χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος που χρησιμοποιείται. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στο ενδεχόμενο οι κατασκευαστές να αποκομίζουν πιστώσεις από μεγάλες ποσότητες χάλυβα με μικρή μείωση εκπομπών, αντί να χρησιμοποιούν μικρότερες ποσότητες χάλυβα με πολύ υψηλή μείωση εκπομπών. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα δεν θα οδηγούσε στην επιδιωκόμενη υιοθέτηση χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος ούτε θα παρείχε στους παραγωγούς χάλυβα κίνητρο αγοράς για επενδύσεις στην πρωτογενή παραγωγή «πράσινου» χάλυβα. Υφίσταται επίσης ζήτημα διπλής καταμέτρησης των μειώσεων εκπομπών στο πλαίσιο των προτύπων CO2 και άλλων κανονισμών της Ε.Ε., όπως το Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών (ETS). Δεδομένου ότι οι εκπομπές της χαλυβουργίας καλύπτονται ήδη από το ETS της ΕΕ, με πλήρη κατάργηση των δωρεάν δικαιωμάτων έως το 2034, η αντιστάθμιση των εναπομενουσών εκπομπών CO2 από αυτοκίνητα και βαν μέσω πιστώσεων χάλυβα θα μπορούσε να συνιστά διπλή καταμέτρηση μειώσεων εκπομπών χωρίς πρόσθετο όφελος. Ο καθορισμός της βασικής τιμής έντασης εκπομπών και ένας σαφής ορισμός του τι συνιστά χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος θα είναι κρίσιμης σημασίας για τη δημιουργία ενός συστήματος πιστώσεων που θα αποφέρει υψηλές μειώσεις εκπομπών. Ο καθορισμός αυτής της βάσης και ο ορισμός της μεθοδολογίας υπολογισμού των εκπομπών του χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος που χρησιμοποιούν οι κατασκευαστές θα πραγματοποιηθεί μέσω κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η οποία θα εκπονηθεί μετά την υιοθέτηση του κανονισμού. Ο ρόλος του ανακυκλωμένου χάλυβα ως προς την πλήρωση των κριτηρίων για την απονομή πιστώσεων παραμένει ασαφής. Τα απορρίμματα χάλυβα (σ.σ. το λεγόμενο σκραπ) παράγονται τόσο στις εγκαταστάσεις παραγωγής χάλυβα και κατά την κατασκευή οχημάτων (προ-καταναλωτικά απορρίμματα), όσο και κατά την απόσυρση προϊόντων στο τέλος του κύκλου ζωής τους (μετα-καταναλωτικά απορρίμματα). Το μεγαλύτερο μέρος των προ-καταναλωτικών απορριμμάτων ανακυκλώνεται ήδη συνεπώς, εάν τα απορρίμματα συμπεριληφθούν στις πιστώσεις χάλυβα χαμηλού ανθρακικού αποτυπώματος, θα πρέπει να περιορίζονται στα μετα-καταναλωτικά απορρίμματα, ώστε να παρέχονται κίνητρα για τη χρήση αυτού του δυσκολότερα ανακυκλώσιμου χάλυβα και, κατ’ επέκταση, να επιτυγχάνονται πρόσθετες μειώσεις εκπομπών CO2 σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση. Ωστόσο, ο ανακυκλωμένος χάλυβας αντιμετωπίζεται ήδη σε άλλα κανονιστικά μέτρα της Ε.Ε., όπως οι Απαιτήσεις Κυκλικότητας και ο Κανονισμός για τα Οχήματα στο Τέλος Κύκλου Ζωής. Η συμπερίληψη του ανακυκλωμένου χάλυβα στις πιστώσεις υλικών θα μπορούσε συνεπώς να οδηγήσει σε διπλή καταμέτρηση των μειώσεων εκπομπών. Kάθε μικρό ηλεκτρικό αυτοκίνητο με μπαταρία, το οποίο ορίζεται ως αυτοκίνητο με μήκος που δεν υπερβαίνει τα 4,2 μέτρα και παράγεται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θα προσμετράται ως 1,3 οχήματα κατά τον υπολογισμό της μέσης επίδοσης CO2 ενός κατασκευαστή 50 #26 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2026
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAxNzc=