Τα στοιχεία έρευνας της γαλλικής ADEME, του οργανισμού που δραστηριοποιείται στον τομέα της οικολογικής μετάβασης, αποτυπώνουν μια αξιοσημείωτη διαφορά. Για μηνιαία απόσταση 1.000 χιλιομέτρων, η ενεργειακή δαπάνη ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου διαμορφώνεται περίπου στα 36-37 ευρώ, όταν για ένα παλαιότερης τεχνολογίας diesel φτάνει τα 120 ευρώ. Με άλλα λόγια, ο οδηγός του ηλεκτρικού μοντέλου χρειάζεται περίπου το ένα τρίτο των χρημάτων για να καλύψει την ίδια απόσταση, εξοικονομώντας περισσότερα από 80 ευρώ τον μήνα ή περίπου 1.000 ευρώ σε ετήσια βάση.
Η απόκλιση αυτή συνδέεται άμεσα με την ενεργειακή αποδοτικότητα των ηλεκτρικών συστημάτων κίνησης, αλλά και με τη διαφορά μεταξύ της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας και των υγρών καυσίμων. Όπως εξηγεί ο Bertrand Olivier Ducreux, ειδικός της ADEME, ο συνδυασμός χαμηλότερης ενεργειακής κατανάλωσης και κόστους ηλεκτρικής ενέργειας περιορίζει σημαντικά τη δαπάνη μετακίνησης. Βεβαίως, τα συγκεκριμένα ποσά αφορούν τη γαλλική αγορά και δεν μπορούν να μεταφερθούν αυτούσια στην Ελλάδα, όπου οι τιμές ηλεκτρικής ενέργειας, καυσίμων και τα τιμολόγια φόρτισης διαφέρουν. Η αναλογία, ωστόσο, αναδεικνύει μια ουσιαστική οικονομική διαφορά που αξίζει να συνυπολογίζεται πριν από την αγορά ενός αυτοκινήτου.
Το πλεονέκτημα δεν περιορίζεται στην ενέργεια. Σύμφωνα με την ίδια έρευνα, το κόστος συντήρησης ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου είναι κατά περίπου 40% χαμηλότερο σε σύγκριση με ένα μοντέλο εσωτερικής καύσης. Η απουσία αρκετών μηχανικών μερών, όπως το συμβατικό κιβώτιο ταχυτήτων και το σύστημα εξάτμισης, περιορίζει τις απαιτούμενες εργασίες συντήρησης, ενώ δεν υπάρχουν αλλαγές λαδιών κινητήρα και αντίστοιχες ανάγκες που χαρακτηρίζουν τα θερμικά οχήματα. Αυτό δεν σημαίνει ότι ένα EV δεν έχει έξοδα συντήρησης ή επισκευών, αλλά ότι η μηχανολογική του αρχιτεκτονική δημιουργεί διαφορετικές οικονομικές συνθήκες σε βάθος χρόνου.
Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα των υποψήφιων αγοραστών αφορά, πάντως, τη διάρκεια ζωής της μπαταρίας. Η υποβάθμιση της ενεργειακής χωρητικότητας αποτελεί πραγματικότητα, αλλά σύμφωνα με τα ευρήματα της ADEME εξελίσσεται με σχετικά περιορισμένο ρυθμό. Η μέση ετήσια απώλεια χωρητικότητας υπολογίζεται μεταξύ 1,7% και 2,3%, ενώ μετά από 200.000 χιλιόμετρα η διαθέσιμη χωρητικότητα διατηρείται κατά μέσο όρο στο 89%. Τα δεδομένα αυτά απομακρύνουν την εικόνα μιας μπαταρίας που χάνει γρήγορα την αξία της, χωρίς φυσικά να σημαίνουν ότι όλα τα μοντέλα παρουσιάζουν την ίδια συμπεριφορά, καθώς σημαντικό ρόλο παίζουν η τεχνολογία, οι συνθήκες χρήσης και οι πρακτικές φόρτισης.
Εξίσου ενδιαφέρουσα είναι η προσέγγιση της ADEME στο ζήτημα της αυτονομίας. Η μέγιστη απόσταση που μπορεί να διανύσει ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο με μία φόρτιση δεν αποτελεί απαραίτητα τον σημαντικότερο δείκτη για την επιλογή του. Σύμφωνα με την έρευνα, περισσότερο από το 90% των καθημερινών μετακινήσεων πραγματοποιείται σε αποστάσεις μικρότερες των 30 χιλιομέτρων. Επομένως, ένα μοντέλο με αυτονομία 250 χιλιομέτρων μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της πλειονότητας των οδηγών, με περίπου δύο έως τρεις φορτίσεις την εβδομάδα, ακόμη και όταν οι συνθήκες χρήσης είναι πιο απαιτητικές, όπως με εκτεταμένη λειτουργία του κλιματισμού.
Το οικονομικό σκέλος της επιλογής αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον όταν εξετάζεται η επιπλέον δαπάνη για μεγαλύτερη μπαταρία. Η ADEME επισημαίνει ότι η μετάβαση από αυτονομία 200 σε 400 χιλιόμετρα μπορεί να συνεπάγεται επιπλέον κόστος περίπου 10.000 ευρώ. Αντίστοιχη επιβάρυνση καταγράφεται και κατά τη μετάβαση από τα 400 στα 600 χιλιόμετρα. Πρόκειται για μια διαφορά που δύσκολα δικαιολογείται για έναν οδηγό ο οποίος χρησιμοποιεί το αυτοκίνητό του κυρίως εντός πόλης ή για καθημερινές διαδρομές συγκεκριμένης απόστασης.
Αυτό δεν σημαίνει ότι η μεγάλη αυτονομία στερείται αξίας. Για όσους πραγματοποιούν συχνά ταξίδια, καλύπτουν μεγάλες αποστάσεις ή δεν έχουν εύκολη πρόσβαση σε ιδιωτικό σημείο φόρτισης, η επιλογή μεγαλύτερης μπαταρίας μπορεί να αποδειχθεί ουσιαστική. Παράλληλα, η σταδιακή επέκταση του δημόσιου δικτύου φόρτισης διευκολύνει τον σχεδιασμό μεγαλύτερων διαδρομών, αν και η γεωγραφική κάλυψη και η αξιοπιστία των υποδομών εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμες παραμέτρους.
Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι η αξιολόγηση ενός ηλεκτρικού αυτοκινήτου δεν μπορεί να εξαντλείται στην τιμή αγοράς ή στον αριθμό των χιλιομέτρων που υπόσχεται ο κατασκευαστής. Η ενεργειακή δαπάνη, η συντήρηση, η αντοχή της μπαταρίας και οι πραγματικές ανάγκες μετακίνησης συνθέτουν μια διαφορετική οικονομική εξίσωση. Και σε αυτήν, το ηλεκτρικό αυτοκίνητο εμφανίζει ένα πλεονέκτημα που γίνεται περισσότερο ορατό όσο αυξάνονται τα συνολικά χιλιόμετρα χρήσης.


