Για πολλά χρόνια η συζήτηση γύρω από τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα περιστρεφόταν κυρίως γύρω από την αυτονομία. Σήμερα, όμως, όλο και περισσότερο έρχεται στο προσκήνιο ένα άλλο, σημαντικό ερώτημα, πόσο αντέχει πραγματικά μια μπαταρία στον χρόνο και στην εντατική χρήση. Η κινεζική CATL, ο μεγαλύτερος κατασκευαστής μπαταριών παγκοσμίως, υποστηρίζει ότι έχει πλέον μια απάντηση που αλλάζει τις ισορροπίες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα, η νέα γενιά μπαταριών ταχείας φόρτισης τύπου 5C μπορεί να διατηρεί περίπου το 80% της αρχικής της χωρητικότητας ακόμη και μετά από 3.000 κύκλους φόρτισης. Σε πραγματικούς όρους, αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 1,8 εκατομμύρια χιλιόμετρα χρήσης. Ακόμη και αν ληφθούν υπόψη πιο απαιτητικά σενάρια οδήγησης, η εικόνα παραμένει εντυπωσιακή, ειδικά αν συγκριθεί με τις σημερινές μπαταρίες που συνήθως σχεδιάζονται για μερικές εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα.
Το ενδιαφέρον δεν περιορίζεται μόνο στη διάρκεια ζωής, αλλά και στην ταχύτητα φόρτισης. Για την ακρίβεια, η μπαταρία θεωρητικά μπορεί να φορτίσει πλήρως σε περίπου 12 λεπτά. Μέχρι πρόσφατα, τέτοιοι χρόνοι θεωρούνταν ασύμβατοι με τη μακροχρόνια αντοχή, δεδομένου πως οι υψηλοί ρυθμοί φόρτισης αυξάνουν τη θερμική καταπόνηση και επιταχύνουν τη φθορά των υλικών στο εσωτερικό της μπαταρίας. Η CATL όμως, υποστηρίζει ότι έχει καταφέρει να ισορροπήσει αυτά τα δύο αντικρουόμενα ζητούμενα.
Ιδιαίτερη σημασία έχουν και οι υποσχόμενες επιδόσεις σε ζεστά κλίματα. Σε θερμοκρασίες γύρω στους 60°C, η εταιρεία αναφέρει ότι η μπαταρία διατηρεί το 80% της χωρητικότητάς της μετά από περίπου 1.400 κύκλους φόρτισης, που αντιστοιχούν σε περίπου 840.000 χιλιόμετρα. Αν αναλογιστεί κανείς πως η θερμότητα είναι από τους βασικούς παράγοντες γήρανσης των συσσωρευτών, τέτοιες επιδόσεις, αν επιβεβαιωθούν στην πράξη, έχουν ιδιαίτερη σημασία για αγορές με υψηλές θερμοκρασίες και για οχήματα σκληρής, καθημερινής χρήσης.
Όσον αφορά την επίτευξη αυτών των επιδόσεων, η εταιρεία κάνει λόγο για βελτιώσεις στο καθοδικό υλικό, για ειδικό πρόσθετο στον ηλεκτρολύτη που περιορίζει τη δημιουργία μικροφθορών και για διαχωριστή με θερμοευαίσθητη επίστρωση, ο οποίος επιβραδύνει τη μετακίνηση των ιόντων όταν αυξάνεται τοπικά η θερμοκρασία. Εκτός αυτών, έχει επίσης ανασχεδιαστεί και το σύστημα ψύξης, έτσι ώστε το ψυκτικό υγρό να κατευθύνεται πιο αποτελεσματικά στα σημεία που το χρειάζονται περισσότερο. Προς το παρόν, δεν υπάρχει ακόμη κάποιο συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα μαζικής παραγωγής.
