φορολογητέο εισόδημα για τον εργαζόμενο. Η απαλλαγή αυτή δεν συνδέεται με τις εκπομπές CO2 ή τη ΛΤΠΦ, αλλά με τη φύση της εργασίας και την πραγματική χρήση του οχήματος. Ωστόσο, προϋποθέτει επαρκή τεκμηρίωση από την επιχείρηση, όπως πολιτική χρήσης στόλου και σχετικά αποδεικτικά στοιχεία. uΠΑΡΆΔΕΙΓΜΑ 4: ΟΧΗΜΑ ΜΕ CO2 ΑΝΩ ΤΩΝ 50 g/km ΜΕ ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ ΙΔΙΩΤΙΚΉΣ ΧΡΉΣΗΣ Εάν το ίδιο όχημα (ΛΤΠΦ 18.000 €, CO2 120 g/km) παραχωρηθεί σε εργαζόμενο χωρίς να τεκμηριώνεται αποκλειστικά επαγγελματική χρήση -ή εφόσον υπάρχει έστω και η δυνατότητα ιδιωτικής χρήσης- τότε ενεργοποιείται το καθεστώς φορολόγησης ως παροχή σε είδος. Στην περίπτωση αυτή, η αξία της παροχής υπολογίζεται κανονικά βάσει της ΛΤΠΦ και της προοδευτικής κλίμακας του άρθρου 13 ΚΦΕ, και προστίθεται στο εισόδημα του εργαζομένου, δημιουργώντας αντίστοιχη φορολογική επιβάρυνση. Συγκεκριμένα, η συνολική παροχή ανέρχεται σε περίπου 1.490 ευρώ, ενώ ο φόρος διαμορφώνεται ως εξής: α) για εισόδημα 25.000 € (28%) = 417 € και β) για εισόδημα 35.000 € (36%) = 536 ευρώ. uΠΑΡΆΔΕΙΓΜΑ 5: ΌΧΗΜΑ ΧΑΜΗΛΉΣ ΛΤΠΦ ΧΩΡΊΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΉ ΑΝΆΓΚΗ ΧΡΉΣΗΣ Ας θεωρήσουμε όχημα με ΛΤΠΦ 17.000 ευρώ και εκπομπές CO2 110 g/ km, το οποίο παραχωρείται σε εργαζόμενο διοικητικής θέσης, χωρίς να απαιτείται μετακίνηση για την εκτέλεση των καθηκόντων του. Παρά τη χαμηλή αξία του οχήματος, η ύπαρξη δυνατότητας ιδιωτικής χρήσης οδηγεί σε χαρακτηρισμό της παραχώρησης ως παροχή σε είδος. Η ΛΤΠΦ δεν αποτελεί από μόνη της λόγο απαλλαγής και η παροχή υπολογίζεται κανονικά με βάση την ισχύουσα κλίμακα. Παρά τη χαμηλή αξία του οχήματος, η ύπαρξη δυνατότητας ιδιωτικής χρήσης οδηγεί σε φορολόγηση: Η συνολική παροχή είναι περίπου 1.160 ευρώ, ο φόρος για εισόδημα 25.000 € (28%) φτάνει τα 325 € και για εισόδημα 35.000 ευρώ (36%) τα 418 ευρώ. Το παράδειγμα αυτό καταδεικνύει ότι η φορολογική μεταχείριση δεν εξαρτάται μόνο από την αξία του οχήματος, αλλά κυρίως από το σκοπό και τον τρόπο χρήσης του. uΠΑΡΆΔΕΙΓΜΑ 6: ΠΕΡΊΠΤΩΣΗ ΕΛΛΙΠΟΎΣ ΤΕΚΜΗΡΊΩΣΗΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΉΣ ΧΡΉΣΗΣ Ολοκληρώνοντας τον κύκλο των παραδειγμάτων μας, εξετάζουμε όχημα με ΛΤΠΦ 19.000 ευρώ και εκπομπές CO2 130 g/km, το οποίο αποδίδεται σε εργαζόμενο με ρόλο που περιλαμβάνει μετακινήσεις, αλλά χωρίς επαρκή τεκμηρίωση της αποκλειστικά επαγγελματικής χρήσης. Εάν η επιχείρηση δεν μπορεί να αποδείξει ότι το όχημα χρησιμοποιείται αποκλειστικά για επαγγελματικούς σκοπούς -ή εάν προκύπτει ότι το όχημα βρίσκεται στη διάθεση του εργαζομένου εκτός ωραρίου- τότε η φορολογική διοίκηση μπορεί να θεωρήσει ότι υπάρχει δυνατότητα ιδιωτικής χρήσης. Στην περίπτωση αυτή, το όχημα αντιμετωπίζεται ως παροχή σε είδος και η αξία του προστίθεται στο εισόδημα του εργαζομένου, με αντίστοιχη φορολογική επιβάρυνση. Σε ενδεχόμενο έλεγχο, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει δυνατότητα ιδιωτικής χρήσης. Εδώ η συνολική παροχή είναι 1.820 € και ο φόρος για εισόδημα 25.000 € (28%) διαμορφώνεται στα 510 ευρώ, ενώ για εισόδημα 35.000 € (36%) στα 655 ευρώ. ΣΥΝΟΛΙΚΉ ΕΠΙΣΉΜΑΝΣΗ Τα παραπάνω παραδείγματα αναδεικνύουν ότι η φορολογική μεταχείριση των εταιρικών οχημάτων δεν καθορίζεται αποκλειστικά από τον τύπο του οχήματος (π.χ. plug-in hybrid), αλλά από ένα συνδυασμό παραμέτρων: εκπομπές CO2, ΛΤΠΦ και -κυρίως- τη φύση και την τεκμηρίωση της χρήσης. Στην πράξη, δύο οχήματα με παρόμοια τεχνικά χαρακτηριστικά μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετικό φορολογικό αποτέλεσμα για τον εργαζόμενο, γεγονός που καθιστά κρίσιμο τον σωστό σχεδιασμό και την ορθή εφαρμογή των σχετικών διατάξεων. Πηγές: Ν. 4172/2013 (Κώδικας Φορολογίας Εισοδήματος), άρθρα 12, 13, 15, 22, 24 Ν. 4710/2020 (Προώθηση Ηλεκτροκίνησης) ΑΑΔΕ, Εγκύκλιος Ε.2019/2020 Συναφείς ερμηνευτικές εγκύκλιοι άρθρου 13 ΚΦΕ 44 #27 ΑΠΡΙΛΙΟΣ 2026
RkJQdWJsaXNoZXIy ODAxNzc=